فراق
گاهی خيلی سخته...
چی سخته؟ دوری... ،سخته خيلی هم سخته.اصلا گاهی نه هميشه سخته
کمر خم می کنه.کمر ميشکنه...شايد نه که حتما برای آدم
شدن لازمه.نميدونم فقط چرا گاهی اين امتحان انقد طولانی ميشه که...
«سه روزه رفته ای سی روزه حالا
زمستون رفته ای نوروزه حالا
خودت گفتی سر هفته ميايی
شماره کن ببين چند روزه حالا»
اما، تموم ميشه، همه چيز تموم ميشه، همه ی سختيا يه
روزی پر می کشن...روزی که بايد گفت:
«لحظه ی ديدار نزديک است
باز من ديوانه ام مستم
باز ميلرزد دلم دستم
باز گويی در جها ن ديگری هستم »
نميدونم بايد چی گفت.شايد يه تلنگر باشه...
