تافته جدا بافته

 و آن را سریع و برق آسا به سالهای بعد پرواز می دادم

 و به روزی می رسیدم که تو در کنارم باشی یعنی با تو باشم

 آن وقت کاری می کردم تا پرنده ی عشق آزاد باشد

چون زمان را از روی بالهای او بر می داشتم و آن را به پشت لاک پشتی می نشاندم

 تا هر چه می تواند کند کند بگزرد

 اما چه سود که ناتوانم از  این رویاهای خوب و شیرین

و تنها می توانم تلاش کنم که در گذر همین زمان

 این طور که می گذرد من سریعتر حرکت کنم به سوی تو